روش های اندلیک سازی (جاچراغی)

توانایی اندیلک سازی ( جاچراغی)

در واقع در سقفها پوششی بصورت کاذب می باشد که به فرمها و نوعهای مختلف جهت زیباسازی در سقف ها از ان استفاده می گردد. سقف کاذب سقفی است که به اسکلت ساختمان متصل بوده و بار آن به سازه اصلی، ساختمان وارد می شود.

در اندیلک سازی بین سقف اصلی و قسمت زیرین سازه اصلی فضای خالی بوجود میآید که اندیلکها (جاچراغی) می تواند، صاف با ارتفاع محدود و یا به شکل های مختلف ساخته شوند. در این نوع سقف کاذب می توان از مصالح سبک استفاده نمود و قاب بندی آن به نحو مناسبی به اسکلت و یا کلاف بندی ساختمان متصل شود تا ضربه و تکان های ناشی از زلزله به آنها، موجب خرابی دیوارهای مجاور نگردد.

  1. یکی از مواردی که در اندیلک سازی از آن استفاده می شود ایجاد امکاناتی برای کنترل صوت و جذب آن است.
  2. ایجاد سقفی کوتاهتر برای فضای داخلی ساختمان.

اندیلک بطور کلی یکی از مهمترین سقفها کاذب می باشد که در قدیم از ان جهت داخل گنبدها استفاده می شد و جدیداً از آن در اکثر بناها و ساختمانها بطور گسترده نماسازی می شود.

 

شناسایی اصول ایمنی و حفاظت در اندیلک سازی

رعایت نکات زیر در مورد ایمن آویزها از سقف الزامی است:

  1. بارهای وارد بر سقف بتن آرمه نباید از بار مجازی که سقف براساس آن محاسبه و اجرا شده است تجاوز نماید.
  2. قطر میلگردها باید حداقل ۳ الی ۴ میلیمتر باشد و آویزها حداقل ۲۵ میلیمتر در بتن وارد شده باشد. تمام اتصالات قبل از رابیتس بندی می بایستی مورد بازرسی قرار گیرد تا از جوشکاری پروفیل ها اطمینان حاصل شود.
  3.  در هنگام زیرسازی با ملات گچ و خاک بر روی رابیتس ها نهایت دقت بعمل آید تا دست از آسیب هایی که ممکن است  هنگام کشیدن گچ و خاک به عمل می آید در امان بوده و آسیبی به وسیله برامدگی و تیزی ها رابیتس که در تماس پوست دست می باشد هنگام کار کردن به دست نرسد.
  4. در هنگام کشیدن گج کشته موارد بالا را با دقت بررسی و سپس اقدام به سفید کاری نموده تا در هنگام سفید کاری دست با خلل و فرج رابیتس که بصورت شبکه درآمده برخورد ننموده و از وارد آمدن آسیب به آن جلوگیری بعمل آید.

 

آشنایی با محاسبه ابعاد و سطح جهت اندیلک سازی

تهیه نقشه و محاسبه ابعاد یکی از مواردی است که قبل از اجرای سقف می بایستی توسط مجری طرح آماده شود و میزان بار وارده بر سقف محاسبه تا در هنگام زلزله به سقف کاذب آسیبی وارد نشود.

نحوه محاسبه ابعاد سطح از طریق بوجود آوردن اشکال هندسی که در نقشه طراحی گردیده امکانپذیر می باشد. چون در هر یک از اطاقها و سالنها وسعت سقف و پوششهای مناسبی که برای اندیلک سازی (جاچراغی) می بایستی محاسبه شود تفاوت زیادی دارند. لذا این محاسبات توسط محاسبب انجام گرفته و از این طریق می توان پیش بینی لازم در جهت تهیه مصالح اعم از میلگرد و رابیتس و گچ مورد نیاز و سیم کشی داخل و محل نطحسب چراغها و نورپردازی در سطح مورد نیاز را بعمل آورد. برای محاسبه ابعاد و سطح مورد نظر با توجه به طرحهای کشیده شده می توان ابعاد سطح و برآمدگیها و یا فرورفتگی ها که می بایستی برای جاچراغی در نظر گرفته شده محاسبه نمود و قبل از آن مرکز سقفی را که می خواهیم جاچراغی را در آنجا پیاده نمائیم می توان از هر کدام از طرح هائی که قبلا در بخش های مختلف کتاب آورده شده با توجه به تناسب طرح در اتاقها و سالنهای کوچک و بزرگ و یا بصورت چند تایی که در بخش کاربندی به آنها اشاره گردیده استفاده نمود.

 

آشنایی با موارد استفاده میلگرد و رابیتس در اندیلک سازی (جاچراغی)

در هنگام تهیه نقشه و طرح بنا قبلاً پیش بینی های لازم در سقفها بوسیله آویزهای فلز قائم، پروفیلهای اصلی افقی و در برخی از موارد پروفیلهای افقی و پوشش زیرین انجام می شود که این پوششی از رابیتس و اندود گچ ساخته شده است آویزها در سقفها با اسکلت فلزی اعم از خرپا طاق ضربی و یا غیر از اینها به سازه اصلی ساختمان متصل می گردند. برای آویزهای قائم می توان از میلگردهای فولادی (ارماتور) به قطر ۶ میلیمتر یا تسمه های فولادی زنگ نزن که سطح مقطع آنها حداقل ۱۰ میلیمتر مربع و ضخامت آنها حداقل ۱٫۵ میلیمتر باشد استفاده نمود. تعداد آویزهای قائم (میلگرد) در هر مترمربع و فاصله آنها از یکدیگر بستگی به نوع پوشش سقف کاذب بخصوصی قابلیت تحمل و تغییر شکل آنها دارد. تعداد این آویزها بایستی متناسب با نوع اندیلک مورد نظر باشد. آویزها باید به فواصل مساوی از یکدیگر قرار گرفته شاقولی و صاف باشند. برای اتصال آویزها به سقفها با اسکلت فلزی باید از پیچ و مهره یا جوش استفاده شود.

 

موارد استفاده از رابیتس

 استفاده از رابیتس در اندیلک سازی که از ملامت گچ برای پوشش آن استفاده می شود بهتر است از نوع گالوانیزه باشد. رابیتس باید در فواصل معینی بوسیله مفتول مناسب به آهن بندی بسته شود به طوری که هیچ گونه برجستگی یا فرورفتگی در سطوح تمام شده دیده نشود فاصله پروفیل های اصلی از یکدیگر چنانچه از رابیتس نمره ۲ استفاده می شود باید حداکثر برابر ۳۵ سانتیمتر و در مواردی که از رابیتس نمره ۳ استفاده می شود باید حداکثر برابر ۳۵ سانتیمتر باشد.

برای بستن پروفیلهای فرعی افقی به پروفیلهای اصلی و اتصال را بیتس به پروفیل های فری از مفتول دولاسیمی به قطر ۰٫۷ میلیمتر استفاده می شود تعداد آویزهای قائم این نوع پوشش در هر مترمربع حداقل ۳ عدد می باشد.

 

آشنایی با انواع اندیلک سازی (جاچراغی)

 در طرح های گچبری که از قدیم در آثار تاریخی از جمله گنبد و شبستان ها و سقفها و گردیده می توان به رسمی بندیها، کاربندیها، یزدی بندیها و مقرنس ها و انواع دیگر از اشکال هندسی که در سقف بازارچه ها برای روشنایی (جاچراغی) طراحی گردیده اشاره نمود. بطورکلی هر یک از طرحهای گچبری که بصورت هندسی بکار گرفته شده را می توان پیاده نمود. اندیلک  سازی با توجه به وسعت سقفها و نورپردازی که بوسیله رابیتس بندی در جلو آشپزخانه های باز (اوپن)، یا دورتادور سقفهای سالنها و اتاقها جهت روشنایی، در وسط اتاقها و سالنها جهت آویزان کردن لوستر و چلچراغ ها بصورت تزیینی برای روشنایی بکار میرود.

 

سینه کبوتری

یکی از انواع اندیلک سازی (جاچراغی) بصورت سینه کبوتری در ساختمانهای بزرگ اجراء می شود. برای اجرای جاچراغی یا برآمدگی در سقفها پیش بینی شده است که اگر بصورت فرورفتگی باشد سقف بصورت گنبدی در ساختمان اجراء می گردد که نیاز به رابیتس بندی نبوده و می توان پس از زیرسازی با گچ و خاک و کشته کشتی روی آن را با ابزار (کشوزنی) سینه کفتری کشوزنی می کنند. و اگر در سقف پیش بینی بصورت برآمدگی باجرا درآید میبایستی ابتدا با میلگرد و رابیتس بندی از سقف با اتصال میلگرد با آویزها و رابیتس بندی به بنا به طرح چه بصورت دایره یا بیضی و لوزی و یا مربع و … باجرا درآید. سینه کبوتری با ابزار (کشوزنی) طرح را در جای ممکن با وسعت سقف و دورتادور سقف باجراء درمی آورند.

 

انواع دیگر اندیلک

 همانطور که در بخشها قبلی در مورد اندیلک سازی آورده شد می توان طرحها را بصورت های مختلف در سقف باجرا درآورد و از نظر نورپردازی و سایه روشنها که در بخش طراحی بآن اشاره گردید بصورت دلخواه به اجرای اندیلک (جاچراغی) پرداخت.

فهرست
error: این محتوا تحت حفاظت است