سوالات متداول گچ پلیمری

گچ پلیمری نوعی گچ ساختمانی اصلاح شده با ویژگی و مزایای بسیار بیشتر نسبت به گچ معمولی است.

مزیت اصلی انواع گچ‌های پلیمری، سرعت بالا در اجرای گچکاری، ضدرطوبت بودن و… است.

در فرآیند تولید گچ‌های پلیمری از گچ ساختمانی به عنوان ماده اولیه، پلیمر، آهک، پرلیت و… استفاده می‌شود.

• داده‌های فنی بیان شده در شرایط استاندارد آزمایشگاهی بصورت حدودی ارزیابی شده است. در شرایط کارگاهی امکان تغییرات وجود دارد.

گچ‌های پلیمری همانند گچ‌های معمولی مدل زیرکار و مدل سفیدکاری دارد. از گچ پلیمری دستی و یا گچ پلیمری پاششی به عنوان گچ زیرکار و از گچ پلیمری ساتن به عنوان گچ سفیدکاری استفاده می‌شود.

گچ پلیمری روی انواع سطوح آجر، تیغه سفال، بلوک سیمانی، هبلکس و بسیاری مصالح ساختمانی دیگر قابل اجراست.

• داده‌های فنی بیان شده در شرایط استاندارد آزمایشگاهی بصورت حدودی ارزیابی شده است. در شرایط کارگاهی امکان تغییرات وجود دارد.

مقاومت انواع گچ پلیمری بسیار بالاتر از گچ‌های معمولی ساختمانی است و با توجه به این نکته، احتمال ترک‌خوردگی در گچ‌های پلیمری به مراتب کمتر است.

انواع گچ پلیمری ضد رطوبت بوده و برای مناطق با رطوبت بالا مناسب است اما این گچ قابل شستشو نیست.

معمولا” نسیت ترکیب آب و انواع گچ پلیمری ۲ به ۱ است. یعنی ۲ کیلوگرم گچ پلیمری با ۱ کیلوگرم آب ترکیب می‌شود.

اجرای گچکاری با گچ پلیمری (هم مدل دستی و هم مدل پاششی) نیاز به آموزش دارد.