اجرای گچ و خاک یکی از مراحل مهم در گچکاری دیوارهای داخلی ساختمان است و در حقیقت مرحله اول اجرای گچکاری است.
پس از انجام دادن کارهای کرمبندی و شمشه گیری نوبت به اجراء اندود کاری (گچ کاری) گچ و خاک می رسد که مراحل زیر باید به دقت اجرا شود.
اجرای گچ و خاک بین سطوح کرم بندی شده
- ابتدا در یک استانبولی گچ و خاک را با آن به نسبت ۱ به ۱ (۱ کیلو گچ و ۱ کیلو آب) ترکیب میکنیم.
- ملات ساخته شده را با ماله روی دیوار میکشیم و پر میکنیم و بلافاصله به وسیله شمشه (آلومینیومی یا چوبی) عمل شمشهکشی را انجام میدهیم.
- ملات اضافی گچ و خاک را به وسیله کاردک از روی شمشه برداشته و همچنین ملات اضافی روی سطح کار را برمیداریم.
- اگر در قسمتهایی از دیوار فرو رفتگی وجود داشت، با استفاده از ماله، ملات را روی دیوار کشیده و مجددا” شمشهکشی نموده تا سطح صاف شود.
- سطح کار بعد از شمشهکشی حتما باید زبر و خشدار باشد تا در هنگام اجرای گچ سفید کاری ، گچها به یکدیگر پیوند ایجاد نمایند. این عملیات باید در کلیه سطوح یک ساختمان اجرا شود.
توجه: باید کاملا سطح گچ و خاک خشک شده باشد تا رویه کاری انجام شود در غیر این صورت سطح رویه زرد رنگ (اصطلاحا گل باقالی) می شود. زیرا رنگ خاک داخل آستر به رویه نفوذ کرده و رنگ گچ سفید کاری را تغییر میدهد.
اصول ایمنی و حفاظت
اجرای ملات گچ و خاک باید قبلا آن را با سرند چشم بلبلی سرند و در مکانی عاری از رطوبت به نسبت یک به یک کاملا مخلوط کرد.
۱- تا نیمه درون استامبولی آب و گچ، یا گچ و خاک طوری پاشیده میشود که یک طرف ظرف آبدار باشد و گچ خفته نشود.
۲- ملات« ورز» داده و به پا کار کشیده میشود تا بین ملات و گچ های آجر کاری پیوند به وجود آید.
رعایت نکات ایمنی: در بالا و پایین رفتن از داربست و پله ها و محافظ های جایگاه ایستادن رعایت شود.
آشنایی با اجرای ملات گچ خاک
برای مسطح کردن گچ و خاک، گچ کار ماله چهار لبه را در دست گرفته و آن را آرام روی ملات گچ و خاک میکشیم.
در موقع کشیدن ماله روی ملات گچ و خاک باید دقت شود که همیشه یک طرف آن (طول ماله) با ملات گچ و خاک تماس داشته باشد و طرف دیگر آن به اندازه یک تا ۵/۱ سانتی متر از ملات جدا باشد تا سطحی را که اندود می کنیم ناصاف نبوده یعنی (گود باشد) گوشه های ماله به هنگام کشیدن گچ و خاک روی ملات در داخل گودی سطح به خوبی حرکت نمیکند، و این عمل باعث می شود تا تیزی و گوشه ها به داخل ملات فرو رود و مانع از حرکت صحیح ماله میگردد.
اگر سطح برجسته باشد لبه ماله به راحتی روی سطح گچ و خاک حرکت نکرده و ماله خط هایی برروی سطح گچ وخاک به جا می گذارد و چنانچه سطح صاف باشد ماله حرکت خود را صحیح انجام داده و باعث می شود سطحی صاف و بدون پستی و بلندی به وجود آید. به اصطلاح سقف یا دیوار موج نداشته باشد که پس از رنگ آمیزی و تابش نور خو را نشان دهد.
قیمت گچ را در وبسایت کارخانه ما ببینید و یا جهت استعلام قیمت گچ سمنان معمولی و قیمت گچ پلیمری با واحد فروش کارخانه تماس بگیرید.
اجرا روی سقف
همانطور که در بخشهای قبل گفته شد اکثر سقفهای امروزی از تیرچه و بلوک است که مالیدن گچ و خاک بر روی سقف به راحتی انجام میشود زیرا نیاز به کرم بندی و تراز بندی نبوده.
به دلیل این که در هنگام تیر ریزی در سقف و اجرا بلوک، سقف تراز گردیده. هنگام مالیدن گچ و خاک پس از ساختن ملات گچ و خاک، گچ کار با برداشتن ملات با دست و کشیدن ملات بر روی ماله چهار لبه ملات را روی سقف کشیده و با مالیدن ملات و با یک رفت و برگشت ماله ملات را صاف نموده و پس از این که یک استامبولی ملات درست شده را بر روی سقف کشید بلافاصله با شمشه کشی که به صورت چپ و راست و نیم دایره شمشه را بر روی سقف کشی تا ملات اضافی را از سقف جدا و بر روی شمشه قرار گرفته و با پایین آوردن شمشه ملات را از روی شمشه پاک کرده و مجددا با تکرار شمشه کشی و اطمینان از این که سقف دارای پستی و بلندی نمیباشد.
کار را ادامه داده تا سقف کاملا به وسیله گچ و خاک پوشش داده شود.
در هنگام اجرای گچ و خاک با ماله گچ کار ملات اضافی را از روی سقف با دست صاف و سپس شمشه کشی را ادامه میدهد.
در سقف هایی که طاق ضربی دارد و ناهمواری در هنگام زدن سقف ضربی به وجود آمده پس از مالیدن و پر کردن گچ و خاک همان گونه که در بخش کرم بندی و شمشه کشی گفته شد نیاز به تراز بودن سقف می باشد تا در هنگام کشیدن ملات گچ کشته سقف یک پارچه صاف و یک دست بدون پستی و بلندی بوده که پس از رنگ آمیزی و برخورد نور با سقف دارای موج نبوده و به زیبایی سقف کمک مینماید.
اجراء مالیدن گچ و خاک بر روی دیوار بایستی پس از کرم بندی و تراز کردن و ایجاد شمشه کشی انجام گردد. که ملات گچ و خاک را بین دو شمشه کشیده و پس از پهن و صاف کردن با ماله چهار لبه، شمشه کشی را آغاز نموده تا سطحی یک دست و تراز شده به وجود آید.
پس از هر بار شمشه کشی باید شمشه را از ملات پاک نمود تا ملات بر روی شمشه خشک نشود.
در هنگام مالیدن اجرای ملات گچ و خاک که در ارتفاع انجام میشود میبایستی رعایت نکات ایمنی:
- استفاده از تجهیزات و ابزار مناسب با کار
- رعایت شرایط فیزیکی استاندارد در محیط کار
- ایمن سازی محیط به اجرا در آید
- دقت و سرعت در انجام کار
اصول نصب داربست و رعایت اصول ایمنی
داربست ها عبارتند از ساختار موقتی که از آهن، چوب، الوار و دیگر مصالح ساختمانی ساخته میشود و ممکن است برای اهداف مختلفی به کار گرفته شود و پس از خاتمه کار از بین می روند.
کلیه داربست ها باید وزن کارگران محترم، همچنین وزن مصالح مورد استفاده را تحمل کنند.
مشخصات داربست
داربست باید با اصول صحیحی طراحی شود و به نحوی که اجزاء و تکیه گاه های آن ظرفیت پذیرش چهار برابر بار فشار مورد نظر را داشته باشند.
نصب داربست
اجزاء داربست باید به وسیله کارگران ماهر انجام گردد و قبل از بهره برداری می بایستی توسط اشخاص ذی صلاح مورد بازرسی و کنترل قرار گیرد.
سکوهای کار، باید مجهز به نرده و تور حفاظتی مقاوم با حداقل ارتفاع یک متر باشند. تخته های جایگاه باید طوری قرار گیرند که ابزار و مصالح از لا به لای آن به پایین سقوط نکند. در صورتی که فاصله جایگاه داربست از زمین بیش از ۵/۱ متر باشد، باید برای رسیدن به جایگاه، نربان یا معبر مطمئن تعبیه گردد.
پایه های داربست نباید مستقیم روی زمین گذاشته شوند. بلکه باید روی شالوده مناسبی که قابلیت توزیع باروارده را دار باشد قرار گیرند. پایه های دار بست باید بر کف محکم و قابل اطمینانی متکی باشند و به طور مطمئن مهار شوند تا مانع نوسان و جا به جا شدن آن گردند.
همچنین داربست ها باید به قسمت هایی از ساختمان که ثابت و مقاوم هستند متکی باشند.
داربست ها بلند متحرک باید در جاهای مسطح استقرار یافته و چرخ های آن ها به وسیله ضلمن تثبیت شوند. در صورتی که قرار است وسایل موتوری یا هر وسایل دیگر به داربست بار های افقی وارد نماید باید با وارده در محاسبات منظور شود در کلیه داربست ها باید وسایلی تعبیه شود که از نوسان یا لرزش داربست در موقع کار کردن کارگران جلوگیری کند باد بند ها به نحو مطلوب بسته شده و پلکان ها از استحکام کافی برخوردار باشند داربست ها باید حداقل در هر ۱۰ متر ارتفاع به وسیله مهار به ساختمان محکم شده باشند.
اطراف جایگاه داربست هایی که در ارتفاع بیش از ۴ متر از زمین قرار دارند، به استثنای محلی که برای عبور کارگر یا حمل مصالح اختصاص یافته، باید با حفاظ مناسب محصور شده باشد، ارتفاع این حفاظ نباید از ۱ متر کمتر و از ۱٫۲ متر بیشتر باشد.
رعایت اصول ایمنی در استفاده از داربست و سکوی کار
پیمانکار موظف است موجبات حفاظت و ایمنی کارگران را در حین کار فراهم نماید. پیمانکار باید وسایل حفاظت فردی را مطابق شرح زیر در اختیار کارگران قرار دهد. استفاده از کلاه و کمربند ایمنی که یک سر آن به کمر کارگر و سردیگر آن به محل مناسبی متصل شده باشد، برای کار روی سکوهای مرتفع الزامی است. کارگرانی می توانند روی سکوهای مرتفع مشغول به کار شوند که از نظر روحی و جسمی از سلامت کامل برخوردار باشند.
در مواقعی که هوا طوفانی است و باد شدید می ورزد باید از کار کردن کارگران روی داربست جلوگیری شود. همچنین در مواردی که روی جایگاه داربست برف یا یخ وجود داشته باشد، نباید کارگران روی آن کار کنند. مگر این که برف یا یخ را کاملا برداشته و ماسه نرم روی آن بریزید تا از سر خوردن کارگران جلوگیری به عمل آید وقتی کارگران در طبقات مختلف داربست مشغول کار هستند باید طبقات زیرین دارای توری مناسبی باشند که از ریختن مصالح یا افتادن ابزار روی کارگران ممانعت به عمل آید.
هنگامی که در مجاورت خطوط نیروی برق احتیاج به نصب داربست باشد باید قبلا مراتب به اطلاع اداره برق برسد. برای جلوگیری از خطرات احتمالی باید تدابیر لازم اتخاذ شوند.
مصالح ساختمانی نباید به مقدار زیاد روی سکو ها انباشته شوند، مگر مصالحی که برای کار تدریجی مورد نیاز باشند در داربست های معلق یا نوسانی، نباید از جایگاه برای انباشتن مصالح استفاده شود. همچنین در یک جایگاه کار کردن بیش از دونفر مجاز نمی باشد.
بعد از اتمام کار روزانه باید تمامی ابزار از روی داربست برداشته شود در موقع پیاده کردن داربست باید تمامی میخ ها از قطعات پیاده و کشیده یا کوبیده شود و مصالح داربست در محیط مناسبی انبار گردد.
