گچ، سولفات کلسیم آبدار با فرمول شیمیایی CaSO4+2H2O است که بر اثر حرارت در خط تولید، ۱/۵ مولکول آب از دست میدهد.
عمده کاربرد گچ در بنایی است. البته این تنها کاربرد گچ نیست. از گچ در صنایع مختلف مانند سیمان، کاغذسازی، کشاورزی، صنایع غذایی، چینی‌سازی و… هم استفاده میشود.
مواد اولیه تولید گچ، سنگ گچ خام است.
البته در تولید انواع گچ پلیمری، علاوه بر پودر گچ ساختمانی به عنوان ماده اولیه، از مواد افزودنی‌هایی مانند پلیمر، آهک، پرلیت و… هم استفاده میشود.
بطور طبیعی، زمان گیرایی اولیه انواع گچ‌های ساختمانی معمولی سفیدکاری و زیرکار حدود ۵ دقیقه است.
اگر شما گچ و آب را با نسبت ۱ به ۱ (۱ کیلوگرم گچ و ۱ کیلوگرم آب) ترکیب کنید، زمانی گیرایی اولیه حدود ۵ دقیقه و زمان گیرایی نهایی حدود ۱۰ دقیقه است.
اگر گچ با زمان گیرایی بالاتر میخواهید، باید از انواع گچ پلیمری استفاده کنید.
بطور معمول، نسبت ترکیب گچ و آب ۱ به ۱ است. یعنی هر ۱ کیلوگرم گچ با ۱ کیلوگرم آب ترکیب میشود تا ملات گچکاری آماده شود.
برای انواع گچ پلیمری، نسبت ترکیب ۲ به ۱ است. یعنی هر ۲ کیلوگرم گچ با ۱ کیلوگرم آب ترکیب میشود تا ملات گچکاری آماده شود.
اگر بنا به هر دلیلی این نسبت ترکیب تغییر کند، گچ زودتر یا دیرتر خشک و سفت میشود.
از دیگر دلایلی که گچ دیر خشک میشود، اجرای گچکاری در زمستان است.
اگر گچکاری در زمستان در شرایط و دمای مطلوب انجام نشود، گچکاری دیرتر خشک میشود.
بله.
خیر.
سنگ گچ به عنوان ماده اولیه تولید گچ ساختمانی در اثر حرارت ۱/۵ مولکول آب از دست میدهد و این فرآیند قابل بازگشت نیست.
